آرتين شیرینی زندگی مامان وبابا

اینم آرتینی تو  16 ماهگی   اینم دوست خوب آرتین امیر حسین خان .: آرتین جان تا این لحظه ، 1 سال و 4 ماه و 17 روز و 10 ساعت و 19 دقیقه و 59 ثانیه سن دارد ...

  گل خوش عطر خودم امسال دومین سالیه که شما عزادار امام حسن هستی عزیز دلم عزا داریت قبول باشه   واینم آرتینی در حال عزاداری قراره از سال بعد ما هم یه دسته عزاداری راه بندازیم چون آرتینی تو تبل زدن استادی شده واسه خودش                                   گلم این چند روز تعطیلی یه فرصتی بود که ما چند روز باهم باشیم واین تعطیلی یه فرصت خوبی هم برای دیدن اقوام  5شنبه شام خونه مامان مهین بودیم  جمعه شام خونه عمه یاسی وهمه عمه وعموهای ب...

                             خوشگلم           عزیزم           قشنگم  ببخش چند وقتی نتونستم بیام تا خاطرات خوبتو برات بنویس والان اومدم با کوله باری از خاطرات اینم از خاطرات کارهای بامزه شما                            ...

                                                                                      گلم الان این ایمیل زیبارو داشتم میخوندم وکلی به فکر فرو رفتم و از خودم ناراحت شدم که چرا به این نعمتهای خوبی که خدا بهمون داده شاکر نی...

                                          آرتین جان تا این لحظه ، 1 سال و 4 ماه و 10 روز و 3 ساعت و 46 دقیقه و 54 ثانیه سن دارد فسقلی مامان دیگه حسابی شیطون وبانمک شدی دیگه به هیچی رحم نمیکنی وباید از همه چیز سر دربیاری حرف زدنتم که حسابی بامزه شده به بابایی ومیثاق میگی:دَ دَ نمیدونم از کجا یاد گرفتی  چون تا چند وقت پیش میگفتی بابایی ودا یعنی دایی میگیم بعبی میگه:میگی بع هر از گاهی هم صداتو کلفت میکنی ومیگی بَـــــ...

                            دردونه مامان شما تو سیسمونی یه تعداد توپ داشتی وهر از گاهی هم باهاشون بازی میکردی وچند وقت پیش یکی از دوستامون از همون توپها ولی سایز کوچیکشو به شما داد  وشما باعلاقه فراوان این توپهارو هم به اسباب بازیهای مورد علاقت اضافه کردی ومن بعد از چند ساعت یه صحنه جالبی رو دیدم بله شما توپها رو  جفت برمیداشتی دستت و اگه یکیش نبود اونقدر میگشتی تا جفتش وپیداکنی بعد میاوردی تا باهم بازی کنیم   الهی من قربون این پسمل باهوشم بشم        &nb...

            عزیز دلم روز جمعه مامانی مهمون داشت وماهم از ظهر اونجا بودیم ومهمونها هم عمه ها وعمو های من بودن وحسابی هم به شما خوش گذشت اما بیشتر عصبی بودی ودوست نداشتی هیچکس به چیزی دست بزنه چون به تمام وسایل خونه مامانی احساس مالکیت میکردی جالب اینجاست که تو خونه خودمون این حس ونداری ظهر بعد از خوردن نهار آب خواستی و عمه جون تو لیوان به شما آب داد وشما بدو بدو رفتی سمت اتاقی که بچه ها بودن وچون درب بسته بود محکم با لیوان زدی به درب وهمین که درب باز شد شما افتادی زمین وافتادن همانا وشکستن لیوان همانا وکف دست چپت خونی شدن همانا که چه قیامتی شد من اول ...